Ouderkerk a/d Amstel,

Een soepfabriek midden in Harderwijk werd gesloopt.
Reden voor de RHH om op het terrein te gaan oefenen. De locatie van het terrein was makkelijk te vinden.
Bij aankomst stonden er al diverse bestelwagens langs een braak liggend terrein, waarbij een groot hek voor de nodige privacy moest zorgen.

Voor ons als "bezoekende slachtoffer" ging het hek gelukkig open. We konden onze auto nog net tussen de vele anderen kwijt. Er waren veel meer mensen dan we hadden verwacht. De mensen van het RH-Team waren al druk bezig speciale beschermde kleding aan te trekken. Ook hadden zij de beschikking over portofoons, deze bleken tijdens de training bijzonder efficiënt. Als je als slachtoffer werd verstopt kreeg je er ook een mee. Via deze portofoon kon je dan in contact blijven met de rest van de groep. Je kon dan ook gelijk horen wanneer een geleider met hond ging starten met zoeken.

Op het terrein stonden nog twee grote productie hallen die nog niet waren gesloopt. Deze waren op sommige plaatsen zo donker dat de verlichting op de helmen goed van pas kwam.
Als bezoeker was het leuk om te zien, hoe moeilijk het is om "vermiste" personen op te sporen. Als je als slachtoffer verstopt lag moest je, zeker als het om gevorderde honden ging, niets zeggen en geen geluiden maken. Je moest wachten tot de geleider een teken gaf dat je iets doen mocht. Dat dit niet eenvoudig was met een natte neus en likkende tong aan je oor spreekt voor zich. Uiteindelijk kreeg de hond een speeltje van het slachtoffer als beloning.

Het was een zeer intensieve training waar goed te zien was wat een geweldig team de geleiders met hun hond waren. De honden lieten zich dan ook gewillig op een ladder die op het puin stond naar boven dragen, zodat ze op een etage hoger konden zoeken naar het slachtoffer.

Bij het zoeken naar slachtoffers bij afgesloten toilet ruimtes was het "schoorsteen" effect heel sterk merkbaar. De honden hadden bijna allemaal de neiging om bij de eerste deur aan te geven dat daar het slachtoffer achter lag. Maar dat was juist de plek waar de warme lucht van het slachtoffer weer naar beneden kwam. Pas na aanhouden van de RH-geleider werd de juiste deur aangegeven. Bij deze momenten zie je hoe moeilijk het wel niet is om je hond te lezen. Zelfs bij ervaren begeleiders komt dan soms een beetje twijfel naar boven. Maar dat is dan ook niet verwonderlijk, want werken met reddingshonden op dit niveau is dan wel voor de hond een spelletje, maar voor de baas die moet beslissen of een gebied "vrij" wordt gegeven bij een echte calamiteit is het beslist geen spelletje.

Tussen de soep pannetjes en dito kruiden door, die her en der nog op het terrein verspreid lagen, was het voor ons een zeer leuke, bijzondere en leerzame ervaring.

Lilian & Gertjan